De ingenieur en technicus Winfried M. Dochow ondervond dit in de jaren zeventig, toen hij door een ernstige ziekte een geheel nieuwe invulling aan zijn leven moest geven. Hij was opgegeven door de reguliere geneeskunde, zocht en vond hulp in de natuurgeneeskunde. Zijn volledig herstel bracht hem tot gedetailleerde studies van de relatie tussen mens en natuur. De studie van oude genezingswetenschappen was voor hem van bijzonder belang, omdat deze gebaseerd zijn op de relatie tussen mens en de natuur.
In 1982 begon hij met experimenten rond het vermijden en elimineren van negatieve omgevingsinvloeden, die sinds lange tijd bekendstaan als bron of versterker van vele typische beschavingsziekten. Door deze experimenten ontwikkelde hij een volledig nieuwe technologie, die in staat is schadelijke informatietrillingen te neutraliseren op basis van destructieve interferentie. Al in 1986 werkte hij samen met de vakbekwame wetenschappers van het Leikos Instituut in Saarlouis (Zwitserland), om deze nieuwe technologie te ontwikkelen én te onderzoeken.
Van 1990 tot 1997 volgde het gezamenlijke onderzoekswerk op dit gebied met het Ludwig-Boltzmann-Instituut en het Joanneum-Onderzoekscentrum in Graz (Oostenrijk). Na verschillende honderdduizenden enkelvoudige testen en testreeksen, werden de eerste transformers gemaakt. In 1992 startte Winfried M. Dochow zijn eigen onderzoekscentrum "IbA" (Instituut voor Bio-energetische Analyses) in Soltau (Oostenrijk).